Pociągi TGV dwukrotnie przybywały do Polski, po raz pierwszy w roku 1991, po raz drugi w 1995.

Pierwsza wizyta – 1991

Po raz pierwszy pociąg TGV przyjechał do Polski w roku 1991. Był to pociąg-rekordzista, TGV Atlantique 325, ten sam, który ustanowił światowy rekord prędkości wynoszący 515,3 km/h. Wizyta miała miejsce z okazji Międzynarodowej Konferencji Naukowej nt. Pociągów Dużej Prędkości, zorganizowanej w Warszawie przez Dyrekcję Generalną PKP i Centrum Naukowo-Techniczne Kolejnictwa. Razem z TGV przybył wówczas do Polski niemiecki pociąg ICE złożony z 16 wagonów.

Oba pociągi mozna było zobaczyć 17 października 1991 na dworcu Warszawa Zachodnia. Niestet nie mogły  przyjechać do Polski o własnych siłach, ponieważ tak TGV jak i ICE nie są przystosowane do systemu zasilania, jaki obowiązuje w Polsce.Zostały więc przyciągnięte lokomotywą spalinową, która niezbędna była również podczas samej wystawy, dostarczając zasilania służącego do oświetlenia pociągu, klimatyzacji oraz innych urządzeń pokładowych.

Druga wizyta – 1995

Druga wizyta pociągu TGV w Polsce miała miejsce w dniach 12-19 czerwca 1995. Została ona zorganizowana z okazji jubileuszu 150-lecia kolei na ziemiach polskich. Tym razem TGV był trójsystemowy, dostosowany do polskiego systemu zasilania 3 kV prądu stałego, dzięki czemu mógł się poruszać po polskich torach o własnych siłach. Pociąg TGV Réseau 4522 przyjechał w konwoju złożonym z 14 wagonów, z czego 4 to wagony towarzyszące – mieszkalny, sypialny, bagażowy i narzędziowy. W dwóch pierwszych wagonach mieszkała dziewięciosobowa obsługa pociągu – pracownicy SNCF (4 maszynistów, 3 monterów i intendent). Zestawienie składu: lokomotywa, wagon bagażowy, głowice napędowe TGV złączone ze sobą czołami, 8 wagonów TGV, wagon narzędziowy, wagon mieszkalny i sypialny.

Gotowy do jazdy skład TGV skompletowano na stacji Warszawa Grochów 13 czerwca. Odłączono wagony towarzyszące i wyregulowano hamulce, które podczas holowania zasilane są tylko połową normalnego ciśnienia powietrza, dla zabezpieczenia przed ewentualnym zablokowaniem zestawów kołowych (urządzenia przeciwpoślizgowe są wtedy odłączone). Sprawdzono także stan techniczny całego składu TGV na postoju. Do tych wszystkich operacji nie była potrzebna lokomotywa manewrowa, ponieważ głowica napędowa TGV sama w sobie może być jednostronną lokomotywą – ma zderzaki i klasyczny sprzęg śrubowy.

Jazda próbna pociągu TGV odbyła się dzień później – 13 czerwca 1995 r. Próby dokonano na CMK przy prędkości 160 km/h na odcinku Grodzisk Mazowiecki – Idzikowice. Celem testów było sprawdzenie współpracy francuskich pantografów z Polską siecią trakcyjną, a także wpływu wyższych składowych harmonicznych istniejących w naszym systemie zasilającym w połączeniu z harmonicznymi generowanymi przez układ tyrystorowego rozruchu pociągu TGV, na polską sygnalizację. Stwierdzono, iż współpraca pantografów z siecią jest bardzo dobra, natomiast zabezpieczenia zasilania okazały się zbyt wrażliwe na prąd 1500 A pobierany przez TGV.

Główne uroczystości jubileuszowe, 150-lecia kolei na ziemiach polskich, odbyły się 14 czerwca 1995 r. Pociąg TGV Réseau 4522 uczestniczył w tych uroczystościach jadąc równocześnie z pociągiem retro (parowóz Ok22-31 i 13 wagonów) od stacji Warszawa Zachodnia do Pruszkowa. Pociąg retro jechał po torze nr 1 (dalekobieżnym), natomiast TGV po torze nr 3 (podmiejskim). Jazda odbyła się z prędkością 60 km/h. W pociągu retro jechał m.in. prezydent RP Lech Wałęsa i prymas polski kardynał Józef Glemp. Ekipa francuska nakręciła z okna pociągu TGV film z tej podróży. Po zakończeniu uroczystości w Grodzisku Mazowieckim oficjalni goście (ok. 300 osób) wrócili pociągiem TGV do Warszawy. Jazda odbywała się z prędkością 120 km/h.

15 czerwca w godzinach 14.00-18.00, na stacji Warszawa Zachodnia TGV udostępniony został zwiedzającym. Najdłużej trzeba było czekać na dostanie się do kabiny maszynisty – kolejka miała ok. 30 m długości.

16 czerwca pociąg TGV odbył jazdę pokazowo-handlową do Krakowa przez Radom, Skarżysko-Kamienną i Kielce oraz z powrotem przez CMK. Pociąg został udostępniony pasażerom – za opłatą jak za pociąg pospieszny (w drodze powrotnej ekspresowy) można było odbyć podróż TGV. Do Krakowa skład TGV jechał w towarzystwie pociągu prowadzonego parowozem Pt 47-65. W drodze powrotnej z Krakowa do Warszawy pociąg TGV pojechał linią CMK z prędkością 160 km/h.

17 czerwca TGV odbył jazdę do Terespola i z powrotem, z postojami dla zwiedzających w Siedlcach, Łukowie, Białej Podlaskiej i Terespolu.

18 czerwca pociąg TGV odbył jazdę z Warszawy przez Skierniewice (35 minut postoju) i Koluszki (30 minut) do Łodzi, a następnie dalej do Poznania przez Ostrów Wielkopolski. Pociąg przybył do Poznania z opóźnieniem 90 min. Ekspozycję pociągu rozpoczęto o godzinie 18, a zakończono o 20.

W czasie pobytu w Polsce TGV Réseau 4522 przejechał ok. 1800 km. W czasie jazd po sieci PKP pociąg był prowadzony przez maszynistów francuskich z udziałem polskich maszynistów – pilotów, porozumiewających się przez tłumacza.

Światowy rekord prędkości pociągu został pobity w 2007 r. przez francuski superszybki pociąg TGV, który jechał z prędkością 574,8 km na godzinę, co jest nowym światowym rekordem w kategorii pociągów konwencjonalnych. Maszynista Eric Pieczac po pobiciu rekordu powiedział telewizji France24, że pociągowi towarzyszyły wojskowe samoloty odrzutowe.

Rekord TGV został ustanowiony między Preny niedaleko Metzu a Bezannes w okolicy Reims. Francuski pociąg składał się z trzech piętrowych wagonów umieszczonych między dwoma lokomotywami.

Poprzedni rekord prędkości kolei TGV padł w 1990 roku i wynosił 515,3 km na godzinę. Przeciętnie kursujące we Francji od 1981 roku pociągi TGV rozwijają prędkość ok. 320 km na godzinę.

Superszybki pociąg wyposażono do bicia rekordu w większe koła niż zwykły tabor TGV i w mocniejszy silnik o mocy 25 tys. koni mechanicznych. Odpowiednio przygotowano również trakcję i szyny, zwiększając napięcie prądu elektrycznego w górnym kablu z 25 tys. wolt do 31 tys.